* ما بد كرديم وقتي در سال 1357 فرياد زديم استقلال، آزادي، جمهوري اسلامي، چر كه نه مفهوم روشن و درستي از آزادي درنظر داشتيم و نه مستعمرهء كشوري بوديم كه بخواهيم استقلال خود را بدست آوريم و نه مي‏دانستيم جمهوري اسلامي چه نظامي است.

* ما بد كرديم كوچكترين كنجكاوي نكرديم تا ببينيم خميني در سال 1342 براي چه علم اعتراض برداشت.

* ما بد كرديم كه نخواستيم بدانيم خميني در آن سال با حقوق زنان و با اصلاحات ارضي مخالف بود و با شوراهاي ايالتي و ولايتي.

* ما بد كرديم كه نخواستيم بدانيم خميني دربارهء «احياء كاپيتولاسيون» دروغ مي‏‏گفت و هم عوام را فريب مي‏داد و هم روشنفكران را.

* ما از روستايي و فرنگ رفته بد كرديم بي‏آنكه «ولايت فقيه» او را بخوانيم يا بپرسيم كه در آن چه نوشته است، به اصرار، چشمان خود را فريب داديم تا عكس او را در ماه ببينيم.

* آن روستايي بيرون آمده از نظام برده‏داري «ارباب و رعيتي» و عشاير آزاد شده از ظلم «خان» در دوران محمدرضا شاه پهلوي بد كردند كه فرياد زدند «مرگ بر شاه» اما روستا زاده هم‏ولايتي من كه مهندسي‏اش را از «دانشگاه صنعتي آريامهر» گرفت، با تكرار اين شعار بدتر كرد.

* آن حقوقدان سرشناس مراغه‏اي بد كرد كه گفت و ننوشت: با درآمد يك روز نفت ايران مي‏شود چند بار دور زمين را با اسكناسهاي 5 توماني دور زد و اينهمه را «شاه» از ملت مي‏دزدد.

* ما بد كرديم كه به دروغ گفتيم و نوشتيم در ايران بيش از 100 هزار زنداني سياسي داريم.

* بد كرديم كه به دروغ گفتيم و نوشتيم «صمد بهرنگي» را «ساواك» كشت و نگفتيم شنا بلد نبود، غرق شد.

* ما بد كرديم كه گفتيم «شاه» خونخوار است، جلاد است، يزيد زمان است، اما در آن روزها نخواستيم بدانيم محمدرضا شاه پهلوي براي ماندن در سلطنت حاضر نيست خون حتا يك ايراني ريخته شود.

* ما كه از دانشگاههاي ساخته شده در زمان «پهلوي‏ها» فارغ‏التحصيل شده بوديم، بد كرديم ادعاي خميني را باور كرديم كه «اين پدر و پسر دشمن علم بودند، دشمن دانش و ترقي بودند.»

* آن استاد «سياست بين‏الملل» و «كارشناس» امور نفتي بد كردند كه در همصدا شدن با خميني و «مسكو» گفتند: «شاه نوكر شركتهاي نفتي است» اما مي‏دانستند و نگفتند محمدرضا شاه پهلوي در ستيز با شركتهاي نفتي براي منافع ملي ايران است كه هدف توفان انقلاب قرار گرفته است.

* آن «استاد جامعه‏شناس» و «استاد اقتصاد» بد كردند كه به طمع وكالت و صدارت در جمهوري اسلامي خميني، كه در راه بود، به دروغ گفتند و نوشتند: ايرانيها در دوران «شاه» روزبه‏روز فقيرتر شده‏اند، اما به اين پرسش پاسخ ندادند كه اگر چنين است، چرا هيچ‏يك از شعارهاي انقلابي، خواسته‏اي اقتصادي نيست؟

* ما بد كرديم كه تحول جامعهء ايراني از جامعه‏اي روستايي به جامعه‏اي شهرنشين را در همصدايي با خميني «اجراي دستور استعمار براي نابودي ملت مسلمان ايران» خوانديم و نوشتيم و نگفتيم و ننوشتيم در دوران «پهلوي‏ها» ست كه ايران و ايراني «معاصر» و همراه با بخش در حال پيشرفت جهان شده است.

* ما بد كرديم كه با خميني همصدا شديم و گفتيم و نوشتيم «اين انقلاب سفيد و كذا ايران را ذليل و ويران كرد»

* بد كرديم كه مي‏دانستيم «سپاه دانش» بسيار مفيد است، «سپاه بهداشت» و «سپاه ترويج و آباداني» نيز، اما نگفتيم.

* ما بد كرديم كه با خميني همصدا شديم و گفتيم: «اين برنامهء تنظيم خانواده هم يك توطئه‏اي است براي آنكه نفوس مسلمين را كاهش بدهند.»

* آن زن و دختر ايراني كه در دوران «پهلوي‏ها» از كنيزي دوران «قاجار» و سلطهء آخوند به درآمدند و قانونن به عنوان «انسان» شناخته شدند و به مقام و منزلتي شايسته رسيدند، بد كردند كه در انقلاب چادر و چاقچور به‏سركردند و دنبال آخوند به راه افتادند.

* آن كمونيست ما بد كرد به دستور «مسكو» تسبيح به دست گرفت و به ريا خميني را يك «سوسياليست تمام عيار» خواند. آن رو به قبلهء «پكن» نيز بدتر كرد كه خميني را «ناجي كشاورزان تحت ستم ايران» ناميد.

* ما بد كرديم كه نخواستيم بفهميم مخالفت آخوند با «رضاشاه» براي اين است كه با همان گرفتن امر قضا از آخوند و تأسيس دادگستري، چنگ و دندان او را از جان و مال و هستي مردم ايران بيرون كشيد.

* بد كرديم كه دوران «رضاشاه» را از موضع آخوند ديديم و در روشنفكري كورمال خود تا آنجا پيش رفتيم كه پيش از او، دوران «احمدشاه» را بهشت برين دمكراسي خوانديم.

* بد كرديم كه خود را از كينه‏اي كه آخوند و حزب توده در نگريستن به دوران «رضاشاه» به ما تزريق كرده بودند و جنس آن «ضدملي» بود رها نكرديم و «عبدالله مستوفي»، «احمد كسروي» و ديگراني كه در هر دو دوران زيسته بودند را نخوانديم تا دريابيم، خير، آن خبرها كه مي‏گويند هرگز نبود.

* ما روشنفكران بد كرديم كه فيلمهاي مستند پيش از «پهلوي‏ها» را نديديم تا ببينيم پايتخت‏‎نشين‏هايمان نيز در آن زمان، بيشتر كلاه‏نمدي بودند و در دوران «پهلوي‏ها» ست كه شهرنشيني به معناي معاصرش شكل مي‏گيرد.

* بد كرديم كه تاريخ «قاجار» را نخوانديم تا ببينيم كجا بوديم و در زمان «پهاوي‏ها» تا همان روز كه فرياد «مرگ بر شاه» مي‏‎زديم به كجا رسيده‏ايم.

* بد كرديم كه حتا همان تاريخ مشروطه را هم كه اينهمه سنگش را در مخالفت با «شاه» بر سينه مي‎زديم، نخوانديم تا ببينيم آخوند به عرصه سياست كه پا مي‏گذارد، چه جهنمي مي‏تواند به‏پا كند.

* بد كرديم كه ايران را در زمان «پهلوي‏ها» با دوران پيش از آن مقايسه نكرديم يا نگاهي به كشورهاي دور و بر نينداختيم تا ببينيم ما به كجا رسيده‏ايم اما در عوض با عوام‏فريبي، ايران را با اروپا و آمريكا مي‏سنجيم و اين قياس را زمينهء تبليغ عليه «شاه» ساختيم.

* من نويسنده، ما روزنامه‏نگاران و شاعران كه حرف بيشتري براي گفتن نداشتيم، از صبح تا به شام و بيشتر در باده‏‎نوشي‏‎هاي شبانه عليه سانسور كه هرگز به ابعادي كه ادعا مي‎شد نبود، پرخاش كرديم.

* بد كرديم كه مي‏دانستيم آنچه را آزادي مطبوعات مي‏ناميم، بيشتر براي اين مي‏خواهيم كه به «شاه» و خانواده‏اش فحش بدهيم و از همين روز قهرمانمان «كريم‏پور شيرازي» بود. وانمود مي‏كرديم ما چه حرفها كه براي گفتن نداريم اما واسانسورا. آه آزادي، كي مي‏رسي از راه؟ كه آمد، با «امام آمد» مان آمد.

* آن نمايشنامه‏نويس صاحب‏نام كه در غربت درگذشت كه هرگز نگفت همهء آثارش در پيش از انقلاب به چاپ رسيد، تجديد چاپ شد، بسياري از آنها به صحنه رفتند، چندتايي از آنها با هزينهء دولتي فيلم شد و حتا يك اثر زير سانسور مانده نداشت كه پس از انقلاب منتشر كند.

* نه او كه همهء آنها حتا يك اثر زير سانسور مانده نداشتند تا پس از انقلاب منتشر كنند، چون او بد كردند.

* ما بد كرديم كه با بورس دولتي براي ادامهء تحصيل به اروپا و آمريكا رفتيم، اما شغلمان شد پادويي تبليغاتي «جمال عبدالناصر»، «مسكو»، «پكن» و سازمانهاي اطلاعاتي كشورهاي غربي عليه «محمدرضا شاه پهلوي» كه اميدش اين بود ما در بازگشت به كشور، گوشه‏اي از كار را براي آباداني ايران بگيريم.

* بد كردند آنها كه براي ادامهء تحصيل به خارج فرستاده شده بودند رفتند در اردوگاههاي فلسطيني‏ها آموختند چگونه مي‏توان پاسبان را كشت و به پاسگاه ژاندارمري حمله كرد و در راه آزادي «خلق»، بانك دزديد و وقتي گرفتار شدند، داد و فرياد برآوردند كه مسلماني نيست.

* آن پزشكان كه جاي حكيم و دعانويسان دوران «قاجار» را گرفته بودند، بد كردند كه نگفتند تا پيش از «محمدرضا شاه» بسياري از ايرانيها، از بيماري‏هايي مثل مالاريا و حصبه مي‏‎مردند، اما در دوران او و پيش از او، در دوران «رضاشاه» نه تنها اين بيماري‏ها در ايران ريشه‏كن شد، كه چندين هزار بيمارستان، درمانگاه و مطب در كشور ساخته شد.

* بد كردند كه اين را نگفتند و رفتند دنبال خميني كه مي‏گفت: «اسلام خون مي‏خواهد».

* فرهگيان ما بد كردند كه نگفتند «تغذيه رايگان» در مدارس، برنامهء بسيار مفيد و خوبي است اما در عوض رفتند دنبال سخنگوي خميني، حجت‏الاسلام غفاري كه گفت: «اين شيري كه به دستور آمريكا در مدرسه‏ها به بچه‏ها ميدن، براي اونه كه از همون بچگي، بي‏غيرت بار بيان».

* كاركنان راديو تلويزيون بد كردند اعتصاب كردند و در راهپيمايي «تاسوعا» شركت كردند كه از خواسته‏هاي قطعنامه‏اش اين بود: «جلوگيري از نمايش فيلمهاي خلاف اخلاق و منافي عفت در تلويزيون به ويژه فيلمهاي اينگمار برگمان».

* آن دسته از كاركنان راديو تلويزيون بدتر كردند كه رفتند در «مدرسه» كانال تلويزيوني براي خميني راه انداخته و مزدشان را هم از خميني با اين گفتهء او كه از همان كانال پخش شد، گرفتند كه «تلويزيون، مركز فحشا» ست.

بازنشدن کاناپی!

اولين حادثه براي هواپيماي F-22A كه در نوع خود جالبترين است، منجر به حبس 5 ساعته خلبان اين هواپيماي 180 مليون دلاري در كابين اين هواپيما شد.
اين حادثه در تاريخ 10 آپريل 2006 هنگامي رخ داد كه بعد از يك پرواز روزانه و بازگشت به پايگاه خلبان متوجه شد كه در كاناپي اين هواپيما باز نمي شود و تمام تدابير موجود از سوي خلبان و پرسنل فني هم ثمر بخش نبود و سرانجام تصميم به برش شيشه كاناپه براي خروج خلبان گرديدند. اين حادثه از سوي مسئولان نيروي هوايي ايالات متحده براي بررسي علل آن در دست مطالعه مي باشد و بنا بر اعلام ابتدايي مسولان نقص در سيستم باز و بسته نمودن كاناپه خلبان علت بروز اين حادثه بوده و به احتمال بسيار بايد اين سيستم اطلاح و بازسازي شود كه بسيار هزينه بر خواهد بود . شما را به ديدن تصاوير اين حادثه دعوت مينمايم اميدوارم مورد توجه شما قرار گيرد:

USAF به دنبال راهکاری برای خنک نگهداشتن سیستم‏های آویونیک 
نيروی هوايی آمريکا به دنبال راهکاري است که جنگنده‌های جديد F-22 اش بتوانند برای مدت زمان طولاني تری با موتور روشن (Stadnby) بر روی زمين مناطق گرم همچون عراق و افغانستان آماده برای عمليات بمانند.

متاسفانه در دمای بالاتر از 49 درجه سلسيوس بعد از 44 دقيقه دستگاه‌های الکتريکی جت‌های مخفی (Stealth) شروع به از کار افتادن می‌کنند! بنابراين مدت زمانی طول می‌کشد تا بتوان پرنده را آماده پرواز نمود. در طول پرواز به دليل وجود جريان هوا چنين مشکلی وجود ندارد.

مشکلات ايجاد شده بابت تخمين قيمت F-22
ابهامات ايجاد شده بابت قيمت تخميني نيروي هوايي ايالات متحده جهت خريداري جنگندهء پنهان کار F-22، باعث مشکلات عظيمي براي شرکت سازنده، يعني «لاکهيد مارتين» شده است. اگرچه طبق قرارداد فروش طولاني مدت اين جنگنده، پشتيباني وسيعي براي اين هواپيما در بودجهء دفاعي اخير پيش بيني شده است که به تازگي توسط سنا به تصويب رسيده است.

نيروي هوايي اعتقاد دارد که قيمت فروش F-22، بايد 250 ميليون دلار براي سه سال اول باشد که اگر امکان انعقاد قرارداد براي تعدادي بيشتري فراهم شود، اين مبلغ به 130 ميليون دلار براي هر فروند خواهد رسيد. اما اين تخمين قيمت، مي تواند مورد بررسي دقيق تري قرار گيرد زيرا طبق گزارش ژنرالهاي قسمت بازرسي وزارت دفاع، قيمت گذاري تخميني پنتاگون در ساير موارد، همواره مورد انتقاد قرار گرفته است و در بسياري از موارد، اشتباه از آب درآمده است.

در گزارش بازرسان اعلام شده است که پنتاگون حق تخمين قيمت ندارد زيرا اين مسئله باعث لغو ساير قراردادهاي منعقده نظير قرارداد خريد هواپيماهاي باربري C-130J از لاکهيد مارتين خواهد شد. پنتاگون سال گذشته به دنبال راهي براي لغو 4 ميليارد دلار قرارداد چندسالهء خود مي گشت، اما مقامات رسمي وزارت دفاع، در ماه مي 2006، با تخمين اينکه کل مبلغ قرارداد به بيش از 1.78 ميليارد دلار بالغ خواهد شد، از بحث بر سر قيمت نهايي C-130J خودداري کردند، زيرا طبق تخمين آنها، «مبلغ بيش از 1.1 ميليارد دلار تامين نخواهد شد» و اين موضوع در گزارش بازرسان نيز آمده است.

طبق گزارش بازرسان، به اين نکته اشاره شده است که اگر قيمتها، بالا تخمين زده شوند، مبلغ مورد نظر تامين نخواهد شد زيرا مبلغ کافي براي تامين اين قيمتها در بودجه پيش بيني نشده است در حالي که در اغلب موارد قيمت تمام شده، بسيار بيش از موارد تخميني از آب درآمده است.

سناتور «جان مک کين» نمايندهء آريزونا در سنا، بارها اصول صحيح خريد تسليحات را گوشزد کرده است. در گزارش منتشر شدهء بازرسان نيز به مشکل ايجاد شده بين خريد C-130J و F-22 اشاره شده است. نيروي هوايي نيز تاييد کرده است که اطلاعات استفاده شده جهت بدست آوردن تخمين قيمت نهايي هواپيماها، از دفاتر برنامه هاي C-130J و F-22 بدست آمده است.

با اين تفاصيل، به نظر مي رسد قيمت تمام شدهء F-22 براي نيروي هوايي، بسيار بيشتر از 250 ميليون دلار تخمين زده براي هر فروند خواهد شد که اين موضوع، نيروي هوايي را براي خريد تعداد بيشتر، دچار ترديدهاي جدي مي کند و نگراني لاکهيد مارتين نيز از اين مسئله ناشي شده است.

ايالات متحده در جستجوي مشتري خارجي براي F-22
پس از کاهش تعداد سفارش ايالات متحده براي جنگندهء F-22 به 189 فروند و ايجاد بحران مالي براي شرکت هواپيماسازي لاکهيد مارتين، اين شرکت به دنبال راهي براي فروش هواپيماي خود به مشتريان خارجي است. اما کنگرهء ايالات متحده، به دنبال راهي براي حفظ قانون منع 9 سالهء صادرات جنگندهء F-22A است. اين موضوع، به دنبال راي گيري براي رفع ممنوعيت صادرات اين جنگنده در مجلس نمايندگان آمريکا به تاريخ 20 ژوئن، صورت گرفت.

قانون گذاران در ايالات متحده، يک اصلاحيه بر بودجهء‌ دفاعي سال 2007 ارائه کردند که اجازه مي دهد سازندهء F-22A يعني لاکهيد ماتين، جنگندهء خود را به ديگر کشورهايي که خواهان ارتقاء ناوگان هواپيماهاي جنگي خود هستند، بفروشد. مشتريان بالقوهء F-22، کشورهاي ژاپن و کرهء جنوبي هستند.

اصلاحيه اي که باعث رفع تحريم فروش به مشتريان خارجي مي شد توسط سناتور جمهوري خواه – Kay Granger – نمايندهء مردم تگزاس از بخش فورت ورث در مجلس نمايندگان ارائه شد. مرکز اصلي کارخانهء هواپيماسازي لاکهيد مارتين در فورت ورث ايالت تگزاس واقع شده است.

پيشنهاد آقاي Granger زماني اجرا مي شود که فروش F-22A به مشتريان خارجي، براي بخش بازرگاني شرکت لاکهيد مارتين، قطعي شود و اين در حالي است که خريد آتي F-22 توسط خود ايالات متحده در پردهء ابهام قرار دارد و فروش خارجي F-22 مي تواند کمک بسياري به رفع مشکلات عظيم مالي لاکهيد مارتين در پروژهء پرخرج ساخت و توليد F-22 بنمايد.

آن طور که به نظر مي رسد، F-22 نتوانسته است انتظارات نيروي هوايي ايالات متحده را به عنوان جنگندهء نسل آينده، برآورده کند و کاهش تعداد سفارش نيروي هوايي براي F-22 و ادامهء در سرويس ماندن F-15E تا سال 2030، گواهي بر اين مدعاست.