تبليغاتX
ارتش شاهنشاهی ایران
امروز 

یکشنبه 1386/04/10

خاطراتی از خلبانان F-14 های نیروی هوایی در جنگ با عراق

در اواخر ماه ژانويهء 1981، دو فروند جنگندهء F-14 از پايگاه هوايي خاتمي (اصفهان) در حال گشت‎زني بر فراز منطقهء جنوب‏غربي خليج‏فارس بودند. در حوالي غروب، رادار زميني ايران، هدفي را در ارتفاع 100 تا 200 فوتي سطح دريا، در قسمت جنوبي خليج‏فارس شناسايي نمود كه با سرعت بسيار زياد، در حال پرواز به سمت بوشهر بودند.

 

اپراتور رادار زميني، نزديك شدن هدف را به اطلاع جنگنده‏هاي F-14 رساند. در اين لحظه، رادار F-14، همان هدف مورد نظر را كه يك هواپيماي جنگي بود، بر روي صفحهء رادار خود درك نمود و رادار خود را بر روي آن قفل كرد. پس از تاييد اينكه هدف مورد نظر، به طور قطعي، متعلق به دشمن است و آن هدف در ارتفاع بسيار پست پرواز مي‏كند و فاصله‏اي حدود 30 مايل دارد، ليدر جنگنده‏هاي F-14، يك فروند موشك AIM-54A Phoenix را شليك كرد. موشك فونيكس، دقيقن به وسط بدنهء بمب‏افكن Su-22 عراقي اصابت نمود و آن را از وسط به دو نيم كرد.

 

 

 

 

لحظه‏اي بعد، افسر رهگيري رادار جنگندهء F-14 (RIO) گزارش مشاهدء يك گلولهء آتشين را در آسمان ارائه كرد كه بلافاصله به درون آبهاي دريا افتاده است كه محل سقوط آن، با بمب‏افكن Su-22 عراقي مطابقت مي‏كرد. در اين لحظه، افسر رادار، دومين هواپيماي Su-22 را مشاهده نمود كه تا آن موقع، توسط رادار تامكت، مورد شناسايي قرار نگرفته بود اما دومين Su-22 تصميم به ترك سريع منطقه گرفت.

 

نوشتهء يك افسر RIO جنگندهء F-14

 


 در يكي از اولين روزهاي ماه دسامبر سال 1980، يك فروند جنگندهء F-14 از پايگاه هوايي خاتمي در اصفهان به هوا برخاست. خلبان، ماموريت داشت تا بر فراز منطقهء خليج‏فارس، در فاصله‏اي حدود 60 تا 70 مايلي جنوب بوشهر، اقدام به گشت‏‎زني در ارتفاعي حدود 3 تا 4 هزار فوتي نمايد كه در اين هنگام، رادار زميني، نزديك شدن سريع چندين هدف ناشناس را به اطلاع وي رساند. هواپيما به قدري دور بود كه امكان ارسال كمك برايش وجود نداشت، بنابراين مسئول رادار زميني به خلبان گفت كه شما بايد به تنهايي اقدام كنيد و برايش آرزوي موفقيت كرد.

 

خلبان، هواپيما را به سمتي كه اهداف مي‏آمدند، گردش داد، ضمن اينكه وي مي‏دانست به علت تعدد اهداف، در شرائط دشواري قراردارد. زماني كه دو هدف و جنگندهء F-14 به فاصله‏اي در حدود 20 مايلي هم رسيدند، در فاصلهء 10 مايلي، خدمهء تامكت، موشك فونيكس خود را قفل كردند. (اگرچه اين فاصله، براي موشكي مانند فونيكس، بسيار نزديك محسوب مي‏شود.) در اين هنگام، خلبان، يك فروند موشك AIM-54 Phoenix را شليك كرد. در انتهاي دود سفيدي كه از مسير حركت موشك فونيكس خارج شده بود، خلبان، يك گوي آتشين را کنار دستهء هواپيماهاي MiG-21 مشاهده كرد كه در حال انفجار بود.

 

لحظاتي بعد، سقوط قطعات جنگندهء MiG-21 عراقي به داخل آبهاي خليج‏‏فارس، به وضوح قابل مشاهده بود.

 

 

 

 

در نيمهء راه تا مكاني كه MiG-21 هدف قرار گرفته بود، خلبان F-14، دومين جت MiG-21 را مشاهده كرد كه در حال انجام گردش سريع و پرفشاري (از نظر شتاب ثقل) است تا از آن گوي آتشين به سرعت دور شود، زيرا دو هواپيماي MiG-21 بسيار به يكديگر نزديك پرواز مي‏كردند. اين هواپيما، به سمت عراق در حال بازگشت بود. F-14 نتوانست رادار خود را بر روي اين MiG-21 قفل نمايد، زيرا اين هواپيما با سرعت مافوق‏صوت در حال دور شدن بود.

 

نوشتهء يك افسر RIO جنگندهء F-14

نوشته شده توسط Arash در 20:11 | موضوع: خاطرات خلبانان F-14
• لينک ثابت   •