استراتژی آمريکا در مورد ايران و خاورميانه

مجله آمريکايی نيويورکر در تازه ترين شماره خود با انتشار گزارشی به موضوع تغيير سياست آمريکا در خاورميانه و همچنين موضع اين کشور در قبال ايران پرداخته و آورده است که آمريکا در نظر دارد برای انجام طرح‏های جديد خود در اين منطقه، از جمله از کمکهای مالی عربستان سعودی استفاده کند.

سيمور هرش، نگارندهء اين مقاله می گويد جورج بوش، رييس جمهور آمريکا، به پنتاگون دستور داده بمباران ايران را طوری طراحی کند که با آماده باشی 24 ساعته قابل اجرا باشد. به گفته وی اين دستور در دنبالهء سياست آمريکا در قبال ايران صادر شده است. سيمور هرش در مقاله خود آورده که يک گروه ويژه از برنامه‏ريزان آمريکايی، که گروهی از بلندمرتبه‏ترين مقامات نظامی آمريکا عضو آن هستند، طبق دستور آقای بوش، شمار اهداف در نظر گرفته شده برای بمباران در ايران را افزايش داده است.

به گفته مقاله‏نويس مجله نيويورکر، اين اهداف نه تنها شامل تاسيسات هسته ای ايران، بلکه همچنين شامل مکانهايی می شود که (از ديد آمريکا) محل برنامه‏ريزی و کمک‏رسانی به شورشيان شيعه در عراق است.

مجله نيويورکر می‏نويسد آمريکا با جنگ عليه عراق به طور ناخواسته باعث افزايش قدرت ايران در منطقه شده و اکنون می‏خواهد با استراتژی جديد خود وضعيت را معکوس کند و از قدرت ايران در منطقه بکاهد. سيمور هرش در ادامه به بررسی استراتژی آمريکا در قبال ايران می‏پردازد و می‏نويسد: «يکی از جنبه‏های ضد و نقيض در استراتژی جديد آمريکا اين نکته است که اغلب ناآرامی‏ها و حملات خشونت‏بار عليه نظاميان آمريکايی در عراق، از سوی نيروهای سنی مذهب طرفدار رژيم سابق بعث و نه شيعه بوده است.» سيمور هرش پيش‏بينی می‏کند که اين استراتژی جديد، احتمالن کشورهای منطقه را به نبردی علنی نزديکتر می‏کند و اين خطر را نيز به همراه دارد که در منطقه آتش جنگ فرقه‏ای را ميان شيعيان و اهل سنت برافروزد.


هرش از جمله برخوردهای جديد و شديد آمريکا در قبال ايران را اين گونه دسته‏بندی می‏کند:

* عمليات مخفيانه عليه ايران و سوريه و همچنين جنبش حزب الله لبنان - با اين که اين رويه تقويت افراط‏گرايان سنی مذهب طرفدار شبکهء القاعده را در برخواهد داشت.
* اعزام نيروهای ويژهء آمريکايی به داخل خاک ايران برای رديابی عناصر ايرانی فعال در عراق و همچنين جمع‏آوری اطلاعات مخفی.
* برخی هزينه‏های عمليات مخفی آمريکا در منطقه توسط عربستان سعودی تامين خواهد شد تا لزومی به بررسی اين عمليات در کنگره نباشد.»


سيمور هرش به اعزام ناوهای آيزنهاور و استنيس به منطقه اشاره دارد و می‏نويسد: «مانورهای نظامی قبلی نشان داده که اين گونه ناوها نمی‏توانند به راحتی در تنگهء هرمز حرکت کنند و همچنين در مقابل حمله پرتعداد قايق های کوچک آسيب پذير هستند، تاکتيکی که ايران سالها پيش در آن مهارت پيدا کرده است.»

اين خبرنگار آمريکايی می‏نويسد ديک چنی، معاون رئيس‏جمهور آمريکا، اليوت آبرامز، معاون مشاور امنيت ملی، و زلمای‏خليلزاد، سفير فعلی اين کشور در بغداد و شاهزاده بندربن‏سلطان، مشاور امنيت ملی عربستان سعودی، بازيگران اصلی تغيير استراتژی آمريکا در خاورميانه هستند. هرش معتقد است شاهزاده بندر در تلاش دولت آمريکا برای مهار قدرت ايران در خاورميانه به شدت نفوذ دارد. وی برای 22 سال (تا سال 2005) سفير عربستان در ايالات متحده بود و دوستی خود با جورج بوش و ديک چنی را همچنان حفظ کرده است.

اين خبرنگار آمريکايی همچنين می گويد ترس از ايران، انگيزه سعودی ها از همکاری با آمريکاست. عربستان نگران است ايران توازن قدرت را نه تنها در خاورميانه بلکه همچنين در داخل اين کشور برهم زند. نفوذ اقليت شيعه در شرق عربستان، نفت‏خيزترين منطقه اين کشور، قابل توجه است.

سيمور هرش در ادامه مقاله بلند خود در نيويورکر می نويسد: «در يک سال گذشته، سعودی‏ها، اسرائيلی‏ها و دولت آمريکا دست کم در مورد چهار موضوع اتفاق نظر پيدا کرده‏اند:

* به اسرائيل اطمينان داده شود که امنيت اين کشور برای آمريکا و عربستان سعودی و ديگر کشورهای سنی مذهب که از قدرت گرفتن ايران بيم دارند، اهميت زيادی دارد.
* سعودی‏ها مصرانه از حماس، گروه فلسطينی که از سوی ايران حمايت می‏شود، می‏خواهد که خصومت و خشونت عليه اسرائيل را متوقف کند و به طور جدی برای تشکيل دولت وحدت ملی با جنبش فتح وارد گفتگو شود.
* دولت آمريکا برای مقابله با افزايش قدرت شيعيان در منطقه خاورميانه به طور مستقيم با کشورهای سنی مذهب همکاری خواهد کرد.
* دولت سعودی با تائيد آمريکا به طرح‏های تضعيف دولت بشار اسد در سوريه، کمک مالی و لجيستيکی خواهد کرد.

سيمور هرش در ادامه می‏نويسد: «ابعاد کلی سياست جديد آمريکا در خاورميانه به طور علنی به بحث گذاشته شده است. اندوليزا رايس، وزير خارجه اين کشور، در ماه ژانويه در سنا گفت طبق طرح جديد خاورميانه، اصلاح‏طلبان و افراط‏گرايان تفکيک شده و کشورهای سنی به عنوان محور ميانه‏رو و ايران و سوريه و حزب الله لبنان در طرف ديگر اين تفکيک قرار دارند.»

وی در ادامه آورده: «اما برخی رويکردهای اساسی برای تغيير جهت آمريکا در خاورميانه علنی نشده‏ند. انجام عمليات مخفی با کمک مالی عربستان سعودی (احتمالن برای اين) طراحی شده اند تا در کنگرهء آمريکا مطرح و برملاء نشوند.»

سيمور هرش از يک مشاور پنتاگون چنين نقل می‏کند: «منابع غيرقانونی و پراکنده‏ای از کمکهای مالی وجود دارد که در سراسر جهان برای انواع ماموريتها مورد استفاده قرار می‏گيرند.»

هرش در پايان گزارش خود ادعا می‏کند که دليل استعفای «جان نگروپونته» از پست مدير اطلاعات ملی آمريکا، ناراضی بودن وی از پاگذاشتن در راهی بوده که می‏تواند به نتيجه‏ای مشابه رسوايی دههء هشتاد ميلادی موسوم به «ايران کنترا» منتهی شود.

سيمور هرش با افشاگری قتل‏عام «مای لی» در جريان جنگ ويتنام شهرت يافت. وی از جمله اولين خبرنگاران آمريکايی بود که از رسوايی سوءرفتارها در زندان ابوغريب بغداد گزارش داد.

ناظران می‏گويند با اين که جالب‏ترين بخشهای گزارش وی در مجله نيويورکر براساس اطلاعات کسب شده از منابع ناشناس است، شهرت و اعتبار سيمور هرش در رسانه‏های آمريکا باعث شد روز گذشته (25 فوريه) شبکه‏های تلويزيونی آمريکا به طور گسترده به اين گزارش بپردازند. بنا به گزارش‏ها، پنتاگون انکار کرده که فعالانه سرگرم برنامه‏ريزی برای حمله نظامی به ايران است.