خطر از بیرون و فتنه از درون

چرا جوانان ایران را به اتهام اوباشگری این چنین مانند حیوانات به دام افتاده در خیابانها زیر مشت و لگد می‏گیرند، آنان را خوار می‏کنند و به تحقیر می‏پردازند و شادمانی می‏کنند؟ مگر این جوانان دشمن ایران هستند؟ آیت الله احمد جنتی می‏گوید: آنان با آمدن به خیابان، با آن شیوه لباس پوشیدن و ظاهر غربی، موجب فساد و فحشاء می‏شوند. به فرض هم این ادعا درست باشد، و از دیدگاه رژیم، آن جوانان خطائی هم مرتکب شده باشند. آیا باید این چنین در خیابان به کتک زدن و خونین کردن آنان پرداخت؟ اگر جرمی‏مرتکب شده اند، می‏توانند آنها را آرام بازداشت کرده و به زندان ببرند و محاکمه کنند. این ضرب و شتم چرا؟ آیا این، از آن عکسهای زندان ابوغریب عراق شنیع تر نیست؟ آیا این، از رفتار چند پلیس آمریکائی با یک مظنون سپاه پوست تکان دهنده تر نیست؟ آمریکا آنانی را که در ابوغریب با زندانیان بد رفتاری کرده بودند محاکمه و مجازات کرد، تا این گونه رفتارها تکرار نشود. آن افراد پلیس نیز محاکمه و مجازات شدند، چون رفتار آنها خارج از موازین و قوانین حکومت آمریکا بود. ولی در ایران اسلامی، این غول مانندهای مامور رژیم، که نقاب سیاه هم به چهره زده اند تا رعب و وحشت بیشتری ایجاد کنند، به دستور حکومت به این ستمگریها دست می‏زنند و تشویق هم می‏شوند و جایزه هم می‏گیرند. مگر محمود احمدی نژاد، پیش از آنکه به ریاست جمهوری برسد، در مصاحبه انتخاباتی خود نگفته بود که نباید مزاحم جوانان، زنان و دختران در شیوه لباس پوشیدن آنها شد؟

ادعا می‏کنند که بازداشت شدگان و آنانی که در ملاء عام کتک خوردند و تحقیر شدند، اراذل و اوباش بوده‏اند. در کدامیک از قوانین رژیم تعریف شده است که چه کسی در ردیف اراذل قرار می‏گیرد؟ در کدام بند از قوانین آمده است که اراذل را باید در برابر چشمان مردمان کتک زد و خونین کرد و ذلیل ساخت؟ اگر قطعن اراذل هستند، پس چرا حکومت تا دیروز برای بازداشت آنان، یا لااقل هشدار به آنها هیچگونه اقدامی‏نکرده بود؟ چرا سالیان دراز معدود آدمهائی مزاحم شهروندان بوده‏اند و حکومت به آن بی‏اعتنائی کرده است؟

این ترفند جدید را با سرکوب زنان و دختران جوان شجاع ايراني، تحت عنوان مبارزه با بدحجابی آغاز کردند و هنگامی‏که زهرچشم گرفتند، مرحله دوم نقشه شیطانی خود را به اجرا گذاشتند و آن سرکوب جوانان و شیک پوشان و دگرپوشان با تهمت اراذل و اوباش بود. قصدشان آن است که با این بهانهٌ‏ها و با در پیش گرفتن این گونه شیوه‏هاي طالباني، از مردم زهرچشم بگیرند، آنها را بترسانند و دهانها را ببندند. تصورشان آن است که در تابستان پیش رو امکان حمله نظامی‏آمریکا به تاسیسات هسته‎ای رژیم حتمی خواهد بود و چنین ضربه کوبنده‏ای که ناوگان دریائی و ارتش ایالات متحده بر توان اتمی‏رژیم وارد آوردند، ممکن است موجب خیزش مردم شود و برافتادن حکومت را به دنبال داشته باشد، از این رو آنها قصد پیشگیری دارند و ماموران نقاب برچهره نیروهای انتظامی را به صحنه می‏آورند و به خیابانها می‏فرستند تا مردم را بترسانند و هشدار بدهند. از دیدگاه آنان، آمریکا گام‏به‏گام برنامه چند مرحله‏ای و چند ماده‏ای خود را برای وارد آوردن ضربهء شديد نظامی، به پیش می‏برد.

دولت واشنگتن اکنون در تلاش گذراندن قطعنامهء سوم در شورای امنیت علیه حکومت ایران است. هر اندازه هم که روسیه و چین هنوز حمایت محدودی از رژیم ایران می‏کنند، ولی بی‏تردید قطعنامهء سوم از دو قطعنامه پیشین بسيار سخت‏تر و سنگین‏تر خواهد بود. آمریکا گام به گام طرح خود را برای تحریم اقتصادی حکومت ایران پیش می‏برد و هر روز که می‏گذرد بانکهای بیشتری از همکاری با ایران خودداری می‏ورزند و کمپانی‏های کمتری حاضرند با حکومت ایران داد و ستد کنند و یا به آن اعتبار مالی بدهند.

آمریکا در یک اقدام نمایشی، با ایران بر سر عراق به گفتگو نشست تا به تنظیم کنندگان گزارش بیکر- هامیلتون و به سران حزب دموکرات و به همه مردم آمریکا و جهان نشان دهد که گفتگو با چنین حکومتی سودی نخواهد داشت و کمکی به آرامش اوضاع نخواهد کرد. گفتگوهای ایران و آمریکا، علیرغم همه توضیحاتی که سران حکومت در مورد علت موافقت خود با برگزاری آن دادند، عجز و ناتوانی رژیم را آشکار ساخت. مگر آیت الله خامنه‏ای نگفته بود هر که خواهان مذاکره با آمریکاست، غیرت ندارد؟ حالا ادعا می‏کنند این گفتگوها نه بخاطر تماس با آمریکا، بلکه به هدف خدمت به مردمان عراق بوده است. اگر آنها دلشان برای مردم عراق می‏سوزد، پس چرا به شیعه کمک می‏کنند که سنی بکشد و به سنی پول می‏دهند که شیعه را به قتل برساند؟

در آستانه دور سوم نشست‏های شورای امنیت درباره برنامهء اتمي ایران، آنها چاره‏ای نداشتند جز اینکه فراخوانی آمریکا را بپذیرند، و گرنه به نداشتن حسن نیت متهم می‏شدند و بر فتنه‏گری خود در رابطه با رویدادهای عراق مهر تائید می‏زدند. انزوای شديد حکومت در صحنه بین‏المللی چنان عمیق است که سیاست‏گذاران رژیم جرات نکردند دست دراز شده آمریکا را پس بزنند.

همزمان، حکومت احساس می‏کند که اقلیت‏های قومی‏در ایران به جنب و جوش درآمده‏اند- و این یکی از خطرهای جدی برای ادامه بقای رژیم می‏تواند باشد. اوضاع در بلوچستان روزبه‏روز ناآرام‏تر می‏شود. کردها در انتظار فرصت هستند. عرب زبانان از رژیم دل خونی دارند- و مهمتر از همه اهالی آذربایجان ایران هستند که دیگر این رژیم سرکوبگر را بر نمی‏تابند و برای اقدام علیه آن آماده می‏شوند. آذریها بزرگترین و پرقدرت‎ترین اقلیت قومی‏(یا فرهنگی) در ایران هستند.

گزارشهای هفته های اخیر رژیم دائر بر اینکه شبکه های متعدد جاسوسی و خرابکاری آمریکا و دیگر بیگانگان را در ایران شناسائی و متلاشی کرده است، (که از ابعاد درستی این ادعا هیچ خبر قابل اطمینانی در دست نیست) به خوبی نشان وحشتی است که سران حکومت به آن دچار شده اند و به هر گوشه و کنار که می‏نگرند، یک دشمن خیالی به چشم می‏بینند- و این حالتی است که در زبان روانشناسی پارانویا خوانده می‏شود- که شاید ترجمه فارسی آن جنون دشمن دیدن باشد! آنها بیم دارند که فردا، هنگامی‏که مردم ایران خیزش کنند، زیربنائی برای حمایت از آنان، در داخل ایران توسط آمریکا و دیگران آماده شده باشد. بازداشت چند ایرانی- آمریکائی که تابعیت دوگانه دارند، نشان دیگری از این پارانویا محسوب می‏شود. بانوی ایرانی 67 ساله‏ای را که سالیان دراز پژوهشگر امور ایران در ایالات متحده بوده و همسرش همیشه در ارزیابی‏های خود از دولت حجت‏الاسلام خاتمی جانبداری می‏کرد، همراه با خبرنگار ایرانی یک رادیوی خارجی و یک بازرگان و یک پژوهشگر دیگر در زندان رژيم اسلامي به سر می‏برند. حتی آقای حسین موسویان را به اتهام همکاری اتمی با آمریکا بازداشت کردند و چون دیدند که سندی علیه او ندارند- به طور موقت آزادش ساختند و خودشان خجالت می‏کشند بگویند که دستگیری یکی از خادمان رژیم اشتباه بود و از همان پارانویا سرچشمه می‏گرفته است.

در داخل ایران نیز وضع حکومت بسیار بدتر از آن است که درگذشته بوده است. امروز همگان از حکومت روی برگردانده و تنها آنانی باقی مانده‏اند که از قبل رژیم می‏خورند و بودن آنان به بودن حکومت بستگی دارد. اینکه برخی ادعا کرده‏اند که احمدی نژاد با سفرهای استانی و با آن مجیزگوئی‏ها از مردم هر شهر و شهرستان، باعث تقویت غرور ملی شده، بسیار اشتباه می‏کنند- زیرا کیست در میان ایرانیان هوشمند که این چاپلوسی‏ها را باور کند و آن را جدی بگیرد؟ دروغگوئی های رئیس جمهوری و دولتش به آن حد رسیده که حتی 9 نفر از نمایندگان مجلس این جسارت را دارند که علنن به مجلس نامه سرگشاده بنویسند، و بنویسند که دولت احمدی نژاد آمار جعلی و اطلاعات دروغین و متناقض به خورد مجلس و مردم می‏دهد- و آیت الله احمد جنتی در نماز جمعه دیروز صریحن می‏گوید شهرام جزایری‏های بیشتری در حکومت ایران در حال پیدا شدن هستند.

ولی نه تنها حکومت در بیم و نگرانی حمله قریب‏الوقوع آمریکا به تاسیسات اتمی ایران به سر می‏برد، بلکه در داخل ایران پدیدهء دیگری نیز در حال شکل گرفتن است و آن دگردیسی رژیم از یک حکومت مذهبی- اسلامی به یک رژیم نظامي و مسلحانه. تاکنون، فرمانروایان دینی بوده و هستند که تعیین می‏کنند و دستور می‏دهند و سپاه پاسداران و دیگر نیروهای مسلح آن را اجرا می‏کنند. ولی احمدی نژاد و فرماندهان سپاه و بسیج و نیروهای انتظامی خواب دیگری برای رژیم دیده‎اند و آن تسلط کامل بر همه امور کلیدی حکومت و زیر تسلط درآوردن روحانیون رژیم است. از دیدگاه آنان، اگر حکومت در ایران کاملن نظامی نشود، فردا تسلط بر مردم بسیار دشوار خواهد بود. در این مرحله، آنان به قرآن و اسلام و ولی فقیه و آیت الله‏ها استناد می‏کنند که سرکوب مردم و خاموش کردن مخالفان فزاینده رژیم را موجه جلوه دهند و فردا، اگر بتوانند ایران را به یک قبرستان خاموش مبدل کنند، دیگر به ملاها نیازی ندارند و آنها را کنار خواهند گذاشت.

آنان بر بسیاری از رشته‏های کلیدی اقتصادی در ایران مسلط شده اند و اکنون خواب تسلط بر حکومت را می‏بینند و احمدی نژاد عامل اجرای این توطئه آنان در داخل رژیم است.

یک یادآوری تاریخی: آدولف هیتلر نیز هنگامی که در سال 1933 قدرت را در آلمان بدست گرفت، به بهانه‏هاي مختلف به سرکوب مردم پرداخت تا از مخالفان خود زهرچشم بگیرد. او روشنفکران و یهودیان و گروههای چپ و کمونیستها و کشیش‏های انسان دوست و کولیان و دیگران را در خیابانها مضروب می‏ساخت و به بازداشتگاه بزرگ می‏فرستاد و آنچه در هفته‏های اخیر در خیابانهای تهران دیده شد، تصاویر دوران نخست قدرت‎یابی هیتلر را (که بر قدرت نظامی اس.اس و نیروهای مسلح استوار بود) تداعی می‏کند.